Jak zaczarowana siedzę i patrze przed siebie. Już sama nie wiem kiedy gram a kiedy jestem prawdziwa. A może moje życie to jedna wielka gra? A każde zdjęcie zrobione nieprzyjaznym aparatem odzwierciedla prawdziwą, niegraną mnie? "Bo kto zna Ciebie lepiej niż ty sama?" A co jeśli ja nie znam siebie w ogóle? To jak inni mnie znąją? Jadą na minusie?
Porobię grafiki bo tylko jak mam stan pod depresyjny to mi wychodzą. Życie.